نقد و بررسی

این پژوهش به بررسی تطبیقی نسبت فلسفه یونان باستان و آموزه‌های قرآنی در حکمت اسلامی می‌پردازد. در این تحلیل، ادعای تناقض میان فلسفه و دین، تفاوت علم کلام و فلسفه برهانی، تعریف انسان و سعادت در اندیشه ارسطو و قرآن و مسئله صفات الهی بررسی می‌شود. همچنین نوآوری‌های فلسفی ملاصدرا در نظریه حرکت جوهری، اصالت وجود و رابطه نفس و بدن، در کنار روش هرمنوتیکی علامه طباطبایی و تفسیر قرآن به قرآن مورد واکاوی قرار می‌گیرد. هدف این پژوهش، بررسی هویت، استقلال و ظرفیت‌های عقلانی فلسفه اسلامی در مواجهه با میراث فلسفی یونان و آموزه‌های وحیانی است.

این مقاله به نقد و بررسی دیدگاه ناسازگاری دین و فلسفه می‌پردازد و با تأکید بر ضرورت ایضاح مفهومی، معنای فلسفه، دین و مفهوم «فلسفه اسلامی» را واکاوی می‌کند. این بحث با بررسی تفاوت میان متن مقدس و فهم بشری از دین، استقلال استدلال‌های عقلانی و جایگاه برهان در اندیشه فیلسوفانی چون علامه طباطبایی و ملاصدرا، ادعای تعارض ذاتی فلسفه و دین را به چالش می‌کشد. هدف این گفتار، بررسی امکان همزیستی عقل و ایمان و دستیابی به فهمی دقیق‌تر از رابطه فلسفه، دین و حقیقت است.