مولانا پژوهی

در مجموعه «نقشه راه سلوک در مثنوی مولانا»، مراحل تحول درونی انسان و مسیر حرکت از خودشناسی و پالایش نفس تا عشق، معرفت و حقیقت بررسی می‌شود. این مباحث با تکیه بر آموزه‌های مثنوی معنوی و شرح استاد کوهپایه، زمینه‌ای برای شناخت عمیق‌تر اندیشه مولانا و فهم ابعاد عرفانی و عملی سیر و سلوک فراهم می‌کنند.

در این سلسله گفتار، استاد کوهپایه به شرح و بررسی غزل «من غلام قمر» از دیوان شمس مولانا می‌پردازد و مفهوم سکوت و خاموشی را به عنوان یکی از مراحل مهم سلوک عرفانی بررسی می‌کند. در این گفتار، سکوت از کنترل زبان و ساحت اخلاق آغاز می‌شود و در مسیر طریقت به ابزاری برای عبور از موانع و رسیدن به آرامش و معرفت تبدیل می‌شود. در ادامه، تفاوت میان سکوت طریقتی و سکوت حقیقتی و نقش خاموشی در ذهن، ضمیر، احساسات و دل انسان بررسی می‌شود. استاد کوهپایه نشان می‌دهد که سکوت در معنای عمیق عرفانی تنها سخن نگفتن نیست، بلکه می‌تواند راهی برای آرامش باطنی، وحدت و ارتباط عمیق‌تر با معشوق ازلی باشد.

در این جلسه، استاد کوهپایه به شرح و بررسی غزل ۱۹۴۸ دیوان شمس می‌پردازد و با نگاهی عرفانی، پیوند میان ابیات مولانا و مفاهیم و آیات قرآن کریم را بررسی می‌کند. عنوان «نردبان آسمان و صعود عاشقان» نیز به یکی از مضامین اساسی در خوانش عرفانی آثار مولانا اشاره دارد؛ حرکت انسان از ظاهر به باطن و تلاش برای عبور از مراتب محدود وجود و رسیدن به حقیقت. این مفاهیم در شعر مولانا اغلب با زبان عشق، شور، حرکت و رهایی بیان می‌شوند.